Enige tijd geleden kwam ik kort vast te zitten in een lift. De paniek was heel groot. Met een naar gevoel ging ik toch altijd al afgesloten ruimtes in. Iemand gaf mij de tip om naar Reinier Janssen te gaan. Met veel aarzeling besloot ik dat te doen. Stel dat het helpt ! Dat zou toch fantastisch zijn. Want de lift moet ik wekelijks gebruiken en het kan niet met de trap.
De aarzeling kwam voort uit andere ervaringen die ik verwerkt dacht te hebben. Ik besloot om me daar niet op te richten. Bij de intake vertelde ik dat ook.
De intake was prettig en heel doelgericht en al gauw werd duidelijk dat de andere ervaringen nog veel emoties bij me losmaakten. Ik besloot per keer te bekijken of ik een volgende keer verder zou gaan. Na 4 sessies heb ik toch al die ervaringen die ik niet meer wilde oprakelen aangekeken. Het kwam bijna vanzelf aan bod, ik hoefde er niet over na te denken. Ik was bij elke sessie erg nerveus maar ondanks dat werkte de therapie heel goed. Vanzelf kwamen de pijnlijke stukken omhoog en vaak ( niet altijd) ook de emotie die daar bij hoorde. Na het voelen van die emotie komt dan een soort rust. Na 4 sessies kan ik bijna niet geloven wat het met mij gedaan heeft. Ik durf de lift in. Er komt geen naar gevoel. Ik durf andere ruimtes in die me altijd een beklemmend gevoel gaven. Ik begeef me veel makkelijker in druktes (veel mensen om me heen). Ik ben vrolijker en durf me zelf te laten zien ook als anderen een andere mening hebben of kritisch zijn. Ik voel me niet naar of minderwaardig meer als iemand zich op een negatieve manier naar me uitspreekt. Ik voel dat niet meer als een aanval op mezelf, maar gewoon als een opmerking. Ik ervaar hierdoor meer zelfvertrouwen. Ik kan ook beter omgaan met mensen die door ziekte of andere dingen zich naar voelen. In/tijdens het verdriet, de pijn van anderen kan ik me beter staande houden. Daarvoor raakte ik zelf ook erg van slag. Ik kan het beter ‘parkeren’.
R. (61 jaar)